De geboorte van het N-nest van Van het Beverbos

"We hangen op...." zo beëindigde ik het verslag van de dracht.
Het is vijf over negen. Ik draai me om en kijk naar Oshri. Ze likt haar vulva. Opeens slaat mijn hart een slag over. Er zit een grijze bal aan haar achterste, ik kijk nog een keer en zie wat roze. Er komt al een pup aan! Grote schrik, wat nu? Ik had erop gerekend dat er iemand bij zou zijn om te helpen en nu ben ik helemaal allen met Oshri. Ik pak de telfoon en bel Wim. Hij stelt mij gerust. We gaan het samen wel redden!
"Komt de pup met de kop of met de pootjes naar buiten?"
Ik weet het niet en ga Oshri wat beter bekijken. Ik zie dat het roze wat ik gezien had een heel klein pootje is.
"Volgens mij komen eerst de pootjes, ik zie een klein roze pootje."
"Is ze in de werpkist?"
"Nee, ze zit daarbuiten."
"Breng haar dan maar rustig naar de kist. Pak een washandje of iets anders wat een beetje ruw is en pak de pootjes daar mee vast."
De pup zit nog in het vlies. Ik weet niet zo goed hoe ik de pootjes moet pakken, maar opeens zie ik dat een pootje door het vlies komt. Ik pak het voorzichtig vast.
"Houd de pootjes goed vast, zodat ze niet weer terug schieten en probeer een klein beetje te trekken."
Ik probeer het, maar de pootjes zijn zo klein en kwetsbaar, ik durf er nauwelijks aan te trekken. Er gebeurt niet veel, de pup blijft zitten waar die zit.
"Trek maar een beetje meer, de pup kan dat wel hebben", moedigt Wim mij aan. Dan komt de pup iets verder naar buiten en heb ik iets meer grip. Als Oshri nog een keer perst, floept de pup er ineens uit.
15 maart 2015 om 21.15 uur is Oshri's eerste pup geboren.
Oshri weet precies wat ze moet doen. Ze begint direct de navelstreng door te bijten en eet de nageboorte op. Ze begint hem droog te likken. Het bekje gaat open en ik zie dat de pup ademt. Gelukkig! Tot zover alles goed.
Ik neem de pup in mijn handen om hem eens goed te bekijken. Het is een reutje, na een dag krijgt hij de naam Nikos.. Ik leg hem op de weegschaal: 420 gram. Als ik hem weer in de kist leg, gaat Oshri ijverig verder met haar werk.
De pup wordt aan alle kanten schoon en droog gelikt. Ik probeer de pup bij een tepel te leggen om deze te laten drinken, maar Oshri haalt hem direct weer naar voren om verder te likken.
Ik heb gehoord dat sommige teven de navelstreng te ver afbijten, zodat deze blijft bloeden en te kort afgebeten is om nog te kunnen afbinden. Als Oshri alsmaar blijft likken ben ik bang dat het stukje van de navelstreng dat nog aan de pup zit er ook af zal gaan. Bij de cursus Kynogogische Kennis heb ik best wel veel geleerd over de dracht en bevalling bij honden, maar in de praktijk is het toch wel even anders....
Ik bel mijn vriendin Tjipkje die vlakbij woont, 10 minuten later is zij met haar zus Petra bij mij. Ik vind het prettig dat ik niet meer helemaal alleen ben. Petra heeft een keer een nestje gehad van haar hond en is dus degene met de meeste ervaring. Gefascineerd kijken we naar wat zich in de werpkist afspeelt. Wat een wonder.....

Tegen 22.00 uur verandert het gedrag van Oshri een beetje. Ze is minder met haar pup bezig. Ze verstart een beetje, dan een wee... de tweede pup komt eraan. Als de pup er voor een deel uit is, kan ik hem met een washandje beetpakken. Ook deze pup zit nog in het vlies. Nu met het kopje naar voren. Nog een keer persen en de pup is eruit. Veel sneller dan de eerste. Ook nu doet Oshri het prima: navelstreng doorbijten, vlies en nageboorte worden weer opgegeten en de pup wordt drooggelikt. Het is een teefje...

Veel tijd krijgt Oshri niet om deze pup te verzorgen. Al heel snel komt er weer een wee en binnen tien minuten wordt om 22.10 uur de derde pup geboren.

 

 

 

Ik wist niet dat je het met hele dagen thuis zijn en naar puppies kijken zo druk kon hebben! Deze pagina is nog niet af, ik hoop de komende dagen het verhaal verder te schrijven en van foto's te voorzien.

Inmiddels ben ik wel al begonnen met het dagboek Van week tot week. Daar probeer ik de meest recente ontwikkelingen bij te houden. Klik hier

.

Nestje
Foto: W. Duermeyer, www.entlinest.nl